hoe het zit met God…




hoe het zit met God…

Teveel geloven hebben er een hopeloze, warboel, van gemaakt!

Maar God hoeft zich daardoor niet te laten knevelen…
Hij gaat er, voor altijd, ver, boven uit!

Ik zou je kunnen adviseren:  

Zoek Hem dan maar zelf…
Maar pas ook daar, vreselijk mee op…!

Jouw  “vondst”  , zal Hij ook nooit kunnen zijn…!
Je weet niet wat je zoekt en nog minder wat je mist…

God zou wel eens, uitermate, diep verbonden kunnen zijn, met jouw identiteit…
Maar zolang je die niet hebt, zoek je je rot…

Of je vindt misschien wel iets leuks, iets vrooms, waar jij al hartstikke blij mee zou kunnen zijn…

Pas wel op voor een  Dode  Mus!
Of een godsdienstig gedrocht!

Hij kan ook maar nauwelijks zijn, wat de gevestigde gelovigen van Hem maken…

Vraag het Hem zelf.
Straks meer hier over…

Een andere benadering kan zijn…:

Vraag Hem, of Hij wel zo goed wil zijn, jou te gaan vinden…

Doe dat in alle ernst.
Hij zal je gebed verhoren…

Maar wees wel ook voorbereid, op wat er dan zo kan gebeuren…

Jouw pakkie an?
Zou best eens, zo kunnen!

Misschien word je daar dan wel, om maar mee te beginnen…,
geconfronteerd, met de ellende in deze wereld…

Met een Joods filosoof, Emmanuel Levinas,
zou die ellende wel eens Gods eigen gezicht, gelaat, kunnen zijn…
Waar Hij zich mee identificeert…

Hij roept je daar toe:
Kom Mij helpen!

Want de gelovigen van geboorte en van professie, lopen mij, biddend, hun neus achterna, voorbij…
Laten Mij hier voor eeuwig liggen…

Zoals je ziet, ben jij daar daar al meteen, verzeild geraakt, in de parabel,
de gelijkenis, van de Verloren  Zoon/Dochter  …
Proficiat!

Als alles goed gaat, kom je na een wereldreis, van geestelijke groei, tenslotte weer thuis,
en brengt daar dan zelfs iemand mee, die jij in de goot hebt gevonden…

Jij hebt die persoon, als slachtoffer, op je nek genomen…
Naar de herberg gebracht, onderdak…
Zelfs het gelag ook voor Hem betaald…

God zal zich daar, persoonlijk, aan jou bekend willen maken…
Met, in Zijn eigen Woorden…:

Dit hebt gij Mij gedaan…!

Jij zult voor altijd, mijn vrouw, mijn kerel, zijn!

Mijn  BESTE  KALF  , slacht  Ik  voor jou…!

Oh ja, er was nog wel een vraag…
Die vraag zul jij zelf aan het slachtoffer mogen stellen…:

“Wie van deze drie, de gelovige van geboorte, de gelovige van professie,
en hier nu de Samaritaan…, is hier Uw naaste wel geweest…?

God zelf zal je antwoorden:

Mijn naaste…, ben jij!

Hier, alsjeblieft, hier heb je, jouw identiteit!

Mijn dochter, mijn zoon…

Wij zijn familie…!

                                                                                                           Sj.