Waar te beginnen met ER-TE-ZIJN ..?
Vandaag doen wij dat hier:
De wereld verschijnt ons, in onze zintuigen…
Dit gaat over waarnemen, als kijken en zien …
Maar verkijk je er niet op!
Voorlopig zijn dat:
Kijken, Horen, Voelen, Proeven, Ruiken…
Om te beginnen, komt zo de wereld bij ons binnen, als -indruk- …
Toch zijn onze ogen, waarmee wij kijken, voorlopig meer niet, dan -camera- …:
Instrument.
Onze ogen registreren lichtpuntjes, die worden samengevoegd tot vorm en kleur …
Deze gegevens gaan zo vervolgens naar ons brein, waar zij worden geïnterpreteerd en geduid…
Als geordend in een referentiekader…
Wij leren dagelijks, hoe -het grote men- dat gewoon is te doen…
Zo leer je, om te beginnen, hoe iedereen vindt, hoe jij moet kijken…
Totdat je daar ook nog weer eens -wakker- voor wordt…
Ondanks onze verwarrende omgang met -betekenissen- ,
-ZIEN- wij met onze kijkende ogen niet…
Wij kijken er slechts mee.
-ZIEN- doen wij, ALS WIE WIJ ZIJN …
Als identiteit…
Zelfs een blinde kan zo al “ZIEN” …!
Want ook een blinde gaat niet door de wereld, zonder identiteit…
Hoe dat zo zit?
Ik gebruik hier een beeld…
Als een metafoor…
Letterlijk:
Als iets, een ding, als een drager,
met een andere betekenis,
die ik toepas,
in de betekenis, waar ik hier op doel.
Liever nog wil het voor je uittekenen, zelfs…
Ik teken een schedel…,
daarvan het interieur,
waarbinnen ik woon…
Ik woon in dat hoofd…
Op mijn bovenste etage…
Mijn -bovenkamer- , is daar mijn domein.. .
Met, op mijn wereld, mijn uitzicht, twee ronde vensters,
mijn OGEN …
Ik heb zo getekend, mijn -uitzicht- op de wereld.
Eerst nu, maar eens naar buiten gekeken, bij dag…
Ik zie wat ik zie…
IXI IXI , wat jij niet ziet…
Toch is mij, dat niet genoeg…
Nog veel te beperkt…!
De blauwe lucht met zijn wolken, prachtig, om naar te kijken…,
maar toch, laten zij, mij nog niet verder kijken, dan dat…,
tien, vijftien kilometer…
Oh ja, ik zie zo nog wel de Maan…,
ver weg…,
en de Zon…,
nog verder weg…
Toch zal ik nog eens heel veel verder nog,
van mij af kunnen kijken,
bij nacht…!
Pas daar krijgt mijn blik de ware ruimte!
Met mijn kijken, mag ik daar reiken, tot aan de grenzen, van dit hele heelal…!
Als is dit mijn domein…!
Dit heelal, zou zelfs mijn wieg kunnen zijn…
Of, althans, in zekere zin, mijn “vruchtbeginsel” …
Gesteld, dat de mens uit -sterrenstof- zou zijn geboren…
Nu, zal ik dan ook nog moeten leren gaan ZIEN …
Nog wel, een wijle, langer, toch stilgestaan, bij de blauwe lucht…
Hoe onmisbaar, en kijk dan, die prachtige wolken…!
Beleef het als ZIEN …!
Die blauwe lucht, en die wolken,
ook zij bieden mij al een geweldig perspectief…!
Het oneindige blauw, biedt mij de dimensie van…,
eindeloosheid, van eeuwigheid, van dagelijkse trouw, van vrede…
Van hoe het zo is…
Van dag tot dag…
Zo doen mij dat ook, de wolken…
Met hun eindeloze mogelijkheid tot verandering…
Hun rijke schakering van grijzen…
En, WITTEN …!
Van VORMEN …!
Van al die KLEUREN , waar zij mee openen en sluiten, mijn dag…
Door de wolken voel ik mij bevestigd, in mijn vermogen, tot fantaseren…!
Ins -BLAUE- hinein…!
Vergeet dan ook niet, dat te doen!
Maar dan bij nacht…
Alsjeblieft!
Laat het hier toch niet bij kijken…!
Ga ZIEN …!
Doe dat echt!
Maar helaas, het lukt hier, in deze door ons zelf te zeer,
van kunstlicht vervuilde wereld,
ook al nauwelijks meer…
Mijn MELKWEG , waar ik woon, mijn adres,
wanneer heb ik die voor het laatst dan, ge-ZIEN …?
Ik stel je voor ZIEN als een uitdaging te willen opvatten…
Uitdaging, die jou tot jouzelf kan, en wil…, laten komen…
Ga ZIEN !
Ook al gaat dat, zo, nog lang niet vanzelf…
Want er lopen er ook nog eens honderden sujetten hier rond,
die jou daar liever vanaf willen helpen!
Tenslotte, hoe oud ben je dan?, is er ook nog, de krant…!
Ook de krant heeft zich al ingedekt in een -persgroep- ,
waarin, op basis van een verdienmodel, en algoritme,
het nieuwsaanbod, voor jou, wordt beknot.
Zij bepalen al wel daar, wat jij van hun, weten mag.
Te beginnen in hun statuten…
Eeuwig recept van bekrompenheid…
Hun beperkte wereld, van het oud papier…!
Met hun gemanipuleer…
Zo begint ooit, een baby, met kijken…
Maar ook dat, moet hij eerst nog gaan leren…
Uiteindelijk, enkele weken later, bevestigd hij dat, met zijn eerste lachje…
Toch gebeurt er daar al meer…:
Hij uit al zijn vreugde, zijn genoegen, van zich thuis te voelen, bij zijn moeder…
Vervolgens gaat hij dan verder, met grijpen…
Hij zal het eerst al eens, honderd maal, moeten hebben vastgepakt…
Maar dan, stap voor stap, kan het beginnen…:
Hij gaat zijn wereld ontdekken.
Wat hij nog zal kunnen gaan leren, is zien…
Een wederkerig proces…
In, en aan, hoe jij leert zien, leer je ook, stap voor stap, jezelf kennen…
Doe dat dan ook -levenslang- …!
Ook ik ben ooit eens begonnen, met vreselijk, mijn hoofd te stoten…
Ik was daar toen al te groot, om nog onder de tafel te kunnen staan…
Je snapt wel, daar kwam ik dan nog niet verder,
dan dat mijn afmetingen, een bepaalde voorzorg vereisten…
Stoot je niet overal aan!
Pas wel op voor al die struikelblokken…
Als eerste, krijg je al een kijkrecept, voorgeschoteld…
Het wil je, vooral, leren -niet- te gaan ZIEN !
De helft van de ouders, zal daar nog gek van worden…:
Kijk zoals wij kijken…!
Beperk toch je wereld…!
Als roepen zij het je toe…
De -reclamefolder- is voor ons, onze bijbel…!
Onze -god- heeft ons als consument geschapen!
En daar mee uit!
Wees hier even scherp, ga ZIEN !
Je kunt hier al gaan ZIEN , dat ooit, in de kerk, dit consumentisme,
al daar kan zijn begonnen…!
Doodlopende weg…
Zo kan ook de telefoon, al je -gluurder- zijn geworden…,
Je roddelapparatuur…
Jij zelf bent daarvan, het prijskaartje…
dat er aan hangt…!
Wat jij ziet, hoe jij ziet, is kenmerkend, voor wie jij zelf bent…
Zo zien wij niet, wat iedereen ziet…
Maar zelfs wat iedereen ziet, moet al misleidend zijn…
Iedereen ziet, wat hij, of zij, ziet…
Individueel…
Hoe lossen wij dat op…?
Natuurlijk heeft de massa daar zijn eigen oplossing voor…
Zonder daar ook maar enige moeite mee te hebben…
De massa heeft deze afspraak daarom, gemaakt:
Wij zien allemaal het zelfde!
Des te makkelijker!
Afgesproken!
Ook al is die afspraak zo nooit bevestigd…
Conclusie..?
De massa doet het liever zonder -identiteit- .
Identiteit is voor de massa, als suiker, opgelost in de thee…!
Niets van terug te vinden…!
Sj.
er- te- zijn, stap twee…
OVER IDENTITEIT …