blog…





Voorlopig zie ik mijn blog, over drie sporen lopen…

Het eerste spoor, gaat over, wat voor mij de aanleiding is geweest, deze blog, te beginnen.
Mijn motivatie…

Het tweede spoor zal gaan over de actualiteit…
Wat is hier loos…?

Op het derde spoor, zoek ik naar perspectief, dat ons een richting kan wijzen…



Spoor een…

Ik zal je hier welkom heten…
En leg daarbij uit, wat van deze site, mijn motief is geweest…

Zo is het mij overkomen…:
Blijkbaar…,  -belendend aan dit leven-  , is er ook nog een keuken…,
waar daar een kok zou zijn, die mij kant en klaar
( ook al lijkt mij dit net even te veel gezegd… ), zijn maaltijden, voorbereidt…

Mij die te laten smaken, ook…,
lijkt wel mijn levensopgave te zijn…

Toch wil ik wel graag bekennen,
nu ik mijn servet weer even langs mijn lippen haal,
dat mij, deze kok, al mijn leven lang, uitermate goed bevallen is…

Ik heb met smaak geleefd…
Genoten ook, van zijn  STER  – kwaliteit…!

Wat mij dit leven heeft geleverd, mag wel heten…

mijn meest gezegende bestolenheid…

Op dit  spoor 1.  rol ik verder voor je uit, hoe dit voor mij, heeft uitgepakt…


Spoor twee…

Op het tweede spoor, zal het gaan over het  -wat-  van deze site

Over wat van deze tijd, de brandende vragen zijn…

Op dit spoor, zie ik hier voorlopig, als is het een drukte van jewelste,
stiekeme treinen voorbij denderen…
Als zouden het nachttreinen kunnen zijn…
Spokend gaan zij door de nacht…
Onze nacht…

Blijken wel degelijk een vaste dienstregeling te volgen, maar die ook benoemen…?
Ho maar…!
Nog lang niet bespreekbaar…!
Daarvoor reserveer je dan nog maar eens: driehonderd jaar…!

Het zijn de:

  achter-achter-achter-kamertjes-dienstregelingen  …

Ongemerkt gaan zij hun gang…

Dender, dender, dender:  hoehoei…, hoehoei…, hoehoei…

Als lijken het  -nachtmerries-  …
Of ook, deze  -tijdgeest-  …
Alsof die ons op tilt, op een reusachtige golf, in deze branding,
en ons smijt op het strand…

lees verder…

 

Spoor 3.

Spoor drie zal gaan over perspectieven…
Zoals de toekomst die voor ons in petto hebben kan…

Wij moeten blijkbaar weer eens met priktollen gaan spelen…!
Als kind was ik daar al mateloos door gefascineerd…
Ze zijn al niet eens meer te krijgen, wil je ook, dat zij nog doen,
wat een priktol hoort te doen…:

Hij maakt drie rondgaande bewegingen…
Laat daarmee iets zien, van hoe de kosmos functioneert…
Dat ik daar als kind al door gegrepen werd, mag wel een wonder heten…

Je bindt een touwtje om de tol.
Zo wind je hem op.
Je werpt hem met een ruk van je af…
Doordat hij daar al begint te tollen, heeft hij al een zekere stabiliteit…

Op de grond geland, laat hij je drie bewegingen zien:

1. Hij tolt om zijn as…
2. Hij beschrijft een rondgaande beweging op de grond…
3. En, hij maakt ook nog een wiebelende, rondgaande beweging, tegendraads, retrograde…

Zo kom ik tenslotte bij…, wat de toekomst voor ons in petto heeft…

Ook hier:  lees verder   …