voor wie mij overleeft…

voor wie mij overleeft…

voor wie mij overleeft…
en gij, geschaard,
mijn groeve rond…
een stille wenk…

hoe ik hier ben geweest…,
een schim…?
een preveling…?

een stille…?
in den lande…?
misschien…

kan zijn…
zeg het,
die het weet…

wat er van mij, nog rest
is al gekist…
van tel op tel…,
daal ik nu af,
in mijn vergetelheid…

er is een punt gezet…:     
     nieuwe zin…!

ik kom alweer terug…
als ben ik weer een kiem…
zaailing…,
in frisse grond…

te leven…?
ik kan het maar niet laten…!

een wijle nog maar hier
ben ik al weer op weg…
het leven kan niet wachten…

zo, keer op keer…
ben ik hier weer…
anders, rest mij niets…
dan er te zijn…
is hier…

ik groet de nevelen…,
de stilte die zij mij weven,
om mij heen…
mij hullend, in een zweem…
van eeuwigheid…

hoe lang, ik hier verpoos…?
ik weet het niet te zeggen…
zo, ben ik weer terug…!

zet daarom op mijn steen..:

                      even,          
            een wijle maar          
             samen te zijn                 
                     met…

mijn  meest  nabije  vriend

                 so long…!                      
                 see you…!

      ik ben al weer terug…

                  lig hier            
                als kiem…

                 zaailing…

           in frisse grond

                      Sj.
   
        gezworene Gods…
                dagloner 
           in zijn dienst

              
         

even,
een wijle maar,
is mij genoeg…

van samenzijn
met, voor mij…
mijn  meest  nabije  vriend…

hij ziet mij tegemoet…
hij wil mij zien…
van oog tot oog,
kennen wij elkaar…

mijn welkom
is een feest
weer even thuis…!

een maaltijd aangericht…
voor mij…
geslacht, het beste kalf….

feest der herkenning
vieren wij…

    mijn rechterhand…
    jij bent hier op je plek…

    Ik laat je zo weer gaan
    mijn hartedief…
    nog steeds hoef jij
    alleen  maar,  er  te  zijn

    jouw tegenwoordigheid
    is mij genoeg…
    bereid je voor…
    Ik luid de bel.

    je volgende ronde komt er aan…
    jij staat al voor de deur…
    geloof het niet,
    maar maak het waar
    en leef…!
    leef deste meer…!

    als wie jij bent…
    identiteit…
    uit, wie Ik ben…,
    in jou…
    in eeuwigheid…

    je vriend…

    je kroon zal ik je geven…
    jouw kroon des levens…

zo lig ik in uw hand…
gij hebt mij, in,
van deez’ aard,
het zand…,
geschreven,
mijn leven…


voor u,
ben ik  Sj.

mijn zondagschoolbijbeltje, kerst 1953, werd ondertekend met Openbaringen  2 : 10…:

               “Wees getrouw tot de dood en Ik zal u geven, de kroon des levens.”