distillaat…
Waar dit over gaat…?
Noem het: KENNIS AAN GOD …
Aan hoe God, aan mij, aan ons, kennen laat, dat er, is te gaan, een weg…
Een weg, van VERSTAAN …
Hoe een inzicht, als druppel-gewijs, zich kan verdichten, als condenseert het,
tot een concentraat, van wat er te beseffen is…
Over wie ik ben…
Als ben ik: IDENTITEIT …
Meer niet, dan dat.
Sla ook, nog wel even, enig acht, op hoe ik het heb gezegd,
waar ik, in mijn mond heb genomen, de letters, waarmee -VERDICHTEN- wordt geschreven…
Klinkt dat dan niet ook, al, poëtisch…!
Welke is van een DICHTER …, zijn IDENTITEIT …?
Hier is het GEEST , die zich meldt…
Om u dan toch ook maar meteen, even flink aan het schrikken te maken…Dit gaat ook over zonden, over, hoe, zonden iemand kunnen maken, tot een duvelstoejager…
Mijn denken gaat hier uit naar een Odysseus…
Maar ook ene David, zal zijn geweest, een man…
Naar Gods hand…
Zondaar…
Geschikt, in de rij, van koon’gen…
Wij zingen het al niet meer…!
Immers, wat God met David, wel wilde, dat kon God dan ook, juist wel met hem…
Daarom, wees, maar niet langer gelovIG…!
Veel te braaf!
Het is zelfs aan David, dat de psalmen, werden toegeschreven…
Hints en ook aanwijzingen, mogen worden gezien en benoemd, als zijn het: TEKENEN …
Ik schrijf er al boeken, vol, over…
Wie was Odysseus?En hoe?
Wie ben ik, Sjoerd van Buren…?Maar hoe?
Wij willen, durven, het nauwelijks te weten.Dit komt ons te na…
Je moet dan nog willen weten, wie wat is, als identiteit…Als is hij, of zij, in diepste wezen, nog eens zoveel meer, dan waarop hij, of, zij,als gebruikelijk, op de wijze van alle dag…, wordt aangesproken…
Kom even met mij mee.Het is daar de eerste Paasochtend…Het graf is al leeg.Maar Maria, Magdalena, geheten, is nog vol van haar smart,van Die zij heeft verloren, eergisteren…!
Goede Vrijdag…
Zij nadert tot het graf…In haar smart, overweldigend, herkent zij Hem niet…Hij is daar ook al, niet meer, die Hij was…Zij denkt de tuinman, voor zich te hebben…Dan spreekt Jezus uit, haar naam.Zij schrikt tot zichzelf.Dit moet voor haar een schok zijn geweest…Aangesproken te worden, tot van wie zij even, al niet meer wist, dat zij die was:
Maria!
Zo gaat dit ook met mijn tekenen…Er vindt plaats een kleinigheid…Maar net even iets teveel, ANDERS …Als wil het wel graag blijven haken…Steeds weer opspelen…Wat is mij hier dan gebeurd…?Steekt er dan nog iets achter…?Mijn tekenen, die ik zo mag ontvangen, laten mij, even, nog niet met rust…:Je moet nog even omdenken, Sjoerd!
Krijg ik een ongeluk…Worden er dan geen foto’s gemaakt…!Maar is de de pijn wel zo hevig, dat ik, achteraf, met enig recht,toch nog wel zou mogen denken, iets…,mogelijk, iets kleins, in mijn rug, gebroken te hebben…
Mag dit dan zijn geweest, een teken…?Aan wie raak ik dit zo nog kwijt…?Zijn “mijn” tekenen, dan al, zó, persoonlijk…Dat ik ze alleen krijg voor mijzelf…?Ja!
Wat mij namelijk, dit ongeluk, heeft gedaan, was toch wel,dat ik daarbij, als door een schok (“elektrisch”…? Als uitgekiend…: electus …) ,als, door de bliksem, mij voelde geraakt…
Ik had het, maar te ervaren, als zuiver existentieel, als was ik daar,in dat ongeluk, geweest, een Mozart, als…
Ook hem was het zo overkomen, dat hij, laat, op een avond, aan zijn deur kreeg,een gemaskerd man…
Hij zou Salieri, kunnen hebben geheten, maar hij kon ook wel,in naam van deze man, zijn toneelstukje, als act, daar hebben gespeeld…
“Mozart, dit zal zijn voor jou, jouw laatste inval…Jij gaat nu je Requiem schrijven…Dan, daarna, is het met je gedaan…”
Zo kwam ook ik uit dit ongeluk…Wat het, zo, met mij heeft gedaan, was toch wel, dat ik met mijn neus,nog eens weer,op mijn, feiten, werd gedrukt…
Wat, Sjoerd…Heb jij hier geleefd…?Wil, dat wel, aller, grondigst, nog weer eens gaan beseffen!Alsjeblieft, jouw biografie…Je zou die nog eens, stap voor stap, moeten doornemen… Pas, na, dan bijna, een jaar, zal jou duidelijk kunnen worden,wat jij maar, hier uit,hebt te verstaan…
Dit ongeluk, is jou, niet voor niets geweest!
Inderdaad, het zal nog jouw REQUIEM zijn…
MAARRRR, jij zult dit nu, alsnog, gaan schrijven…!Maar dan ook wel, in zeven HOOFDLETTERS …
Zo, zul jij, daarin zijn, die jij bent.De enige, als Sjoerd van Buren…Heb Ik jou, dan ook niet, gezworen, MIJN EED …En heb jij die EED , Mij dan ook niet, al, terug gezworen…De twaalfde dag, daarna!Jij, mijn gezworene Gods… Gaan wij het nog maken, SAMEN …!Wat Ik je brom!
Jouw kennis van MIJN zaken, weet jij, met je gewiekste veelzijdigheid,van denken, van verstaan, van bevroeden, van komen tot, een, uiteindelijk, inzicht…
Als gedistilleerd, druppel gewijs, ontvangen, geproefd, als beproefd, op van je tong, het puntje…
MIJN WARE WIJN , VOOR JOU …
Over ‘tekenen’ gesproken…
Sj.