Paterie en Materie…


Paterie  en  Materie…

De mens gezien als het topje van de stam van de evolutieboom…

Piek op de kerstboom…

Wat is dat voor een  “boom”?

In de antroposofie wordt een uiterst interessant gezichtspunt gekoesterd:

Eigenlijk moet u hier proberen, de evolutieboom als niets anders dan,
een  PLASMAMODEL  te zien,
waarin de  “paterie”  en de  “materie”,
als vaderstof en als moederstof,
zaadcellen en eicellen,
het enig wezenlijke zijn.

Die  “boom”  bestaat dus niet uit individuen,
maar eigenlijk alleen maar,
uit hun sperma en eicellen…
Minder nog: de kiemen slechts.

Als manlijke en vrouwelijke individuen, mag je die levensstof doorgeven,
met een aantal eigenschappen, je soort en je familie eigen.

Hoe je tussen soort en familie moet onderscheiden,
is moeilijk te zeggen,
als wij bedenken, dat we twee ouders hebben,
vier grootouders,
acht overgrootouders,
zestien bet-overgrootouders, enz. enz.
Niet allemaal ook geregistreerd…

Het tiende geslacht bestaat zo al uit duizend individuen…

         10 
2

Niet alle browsers zullen weergegeven wat hier de bedoeling is.

Er moet staan:  2  tot de tiende.

Dat is:   2 x 2 x 2 x 2 x 2   x   2 x 2 x 2 x 2 x 2  =  1024.

Ik kom op het aantal van  2000  , door er ook nog een optelsom te maken van:  

2 + 4 + 8 + 16 + 32 + .. + .. + 256 + 512 + 1024…   =  2034

Alle tien die generaties bij elkaar leveren zo’n  2000  familieleden op…
Kun je daarbij nog van familie spreken…?
Afstammingslijnen beperken zich meestal tot slechts een  tien- of twintigtal  uit die duizend…

We kunnen dus al evengoed voortkomen uit de amoebe,
als uit de apen, voor zover en voor zolang, die amoebe, of die aap,
heeft gefunctioneerd als ontwikkelaar voor levensstof,
die menswording mogelijk maakte,
en heeft doorgegeven aan nieuwe mutaties…

Daar hoeft hij zelfs geen aap voor te zijn geweest…
Hij kan het via zijn (mogelijk, gemuteerde) genen al hebben doorgegeven…
Alle dieren, verwekkers, die niet meer deel konden, hoefden te nemen, omdat zij hun nageslacht al hadden verwekt, aan die ketting…,
bevonden zich al op een zijspoor…

Afgetwijgd…

Eigenlijk geldt dat voor alle individuen na hun voortplanting:
Na de voortplanting tel je immers niet meer mee, draag je niets meer bij,  voor de evolutie.
Je rol is dan daar uitgespeeld.

Wie in staat is en bereid, hier even heel goed te kijken,

is  ZIEN  …!

die kan dus nu een olifant en een tijger op hun, afgetwijgde, tak zien zitten…

Alleen in de aard van de aftwijging valt onderscheid te maken.
Soms is de aftwijging een heuse tak, aan de evolutieboom,
soms lijkt het op een steeltje waaraan één blaadje zit…
Binnen je eigen soort, ben je eigenlijk als een blaadje, een bloempje, of een zaadje, aan een steeltje…
Als het afvalt is bijna alles weg, de microscopisch kleine kiem is niet gelijk aan de voortplanter  …

Je zou kunnen zeggen, dat de aap iets menselijks heeft,
maar de vraag mag nu ook wel worden gesteld,
of de aap wel als behorend tot de stam moet worden gezien,
of, dat hij ook niets meer is, dan aftwijging…

Zo kan het zelfs zijn, dat de mens helemaal nooit aap is geweest,
gesteld, dat er een of meer apenindividuen waren die iets hebben doorgegeven,
dat zij zelf niet waren,
waar zij zelf ook al bezig waren, op een zijspoor te geraken en af te twijgen…

Overigens, ook hier gaat de antroposofie alweer verder.
Constateert omgekeerd, dat de aap na de mens kan zijn afgetwijgd…,
mogelijk met al die eigenschappen waar wij, als mens,
vervolgens niets mee konden…

Prof. Louis Bolk kreeg ooit een doodgeboren apenfoetus aangeboden…
Hij zag opslag dat het onbehaard was…

Ziet u ook, wat hij daar zag?
Die aap was mogelijk al voorbij het mensenstadium…
In het foetale stadium doorlopen wij namelijk alle voorgaande stadia…
Het onbehaarde stadium is het  -mensenstadium-  …(Een pasgeboren mensenbaby kan wel wèl meer of minder behaard zijn…)

Heel filosofisch zou je kunnen zeggen:
Maar dan is er alleen maar aftwijging…
Jazeker, zo kun je het zien,
maar sommige twijgen richten zich vervolgens blijkbaar naar boven en kunnen tijdelijk doorgaan voor stam, waar zij zo de schakel vormen voor evolutioneel mens worden…

Soms kun je dat ook zien aan een kerstboom, die je koopt…
De verticaal uitstekende top van de boom, kan soms een zijtak zijn,
die zich in de verticale richting heeft ontwikkeld…
Dit mogelijk, vanwege een beschadiging, die de oorspronkelijk bedoelde top,
zich niet verder heeft laten ontwikkelen…

Met deze kijk op de dingen, is het mogelijk met een open mind naar de  ENTELECHIE  (verborgen richtinggevende doelmatigheid) van de evolutie te kijken:

De mens is zo van den beginne af voorzien geweest…

En bovendien:

Hij is nog lang niet klaar met zijn menswording!

Het leuke is eigenlijk, dat hij halverwege zijn menswording een boekje heeft meegekregen…
Sommigen werden daar exclusief vroom van…
Anderen begrijpen het nog minder:
Zij hebben inmiddels turven geleerd!
Meten dagelijks het millimeterpapier op…
Als in het sprookje van de

Putje – SCHEPPER.

De dieren tot beesten makend, geschapen naar hun eigen beeld…
(Ik hekel hier de intensieve veehouderij…!)

Je zou kunnen denken dat de evolutie geen nieuws meer heeft te bieden.
Alles wat wij van haar bestuderen is al geweest, verleden, overleden.
Had ik maar geweten, dat wij zo, alleen maar, achter de feiten aanlopen…!

Straks wordt het nog veel erger,
als wij in het millimeterpapier,
dat is in het platte vlak,
ook nog op de feiten vooruit gaan lopen,
zonder te weten, of wij mogelijk,
niet meer, dan alleen de  -projecties-  van ons menszijn, in dat platte vlak, manipuleren…

Vooruit, achteruit, achter de feiten aanlopen…,
mogelijk is daar al een verkeersbord ooit, voor gemaakt…

Denk even na…!

Zelfs de mens willen we liever nog steeds zien in dat licht:  als aap…
Die aap, die de mens zou zijn, leeft ook allang niet meer…
Hij gedraagt zich alleen als zodanig…

De levenden onder ons alleen, zullen nog toekomst kunnen vinden…

*  *  *

Wij moeten nog even verder!
Verder terug, heel veel verder nog, dan vóór de amoebe zelfs.

Wat is water?   Hoe is het ontstaan?   Waar komt het vandaan?

Water is een mineraal…
Maar wel een aller uitzonderlijkst mineraal!
Het meest afwijkende, dat is, uit het gelid lopende, mineraal…
Er zijn zeven afwijkingen…
Kenmerkt zich o.a. door eigenschappen,
gemarkeerd bij  0°,  4°,  35° en  100°…

Het gaat hier om onregelmatigheden in de elementen en hun verbindingen,
die een beetje verdacht al te menselijk zouden zijn,
of althans te veel  GEEST  zouden kunnen verraden…

Die  0°, die  4°, en die  100°, die kent u al wel.

Maar die  35°  hebben betrekking op onze warmtestabiliteit…:
Om vanaf  35°  af te koelen, of te verwarmen, op te warmen,
heeft men per graad steeds meer warmte nodig,
of moet men steeds meer warmte onttrekken…
Dat betekent, dat wij een minimum aan inspanning moeten aanwenden,
om onze lichaamstemperatuur te regelen…

Dat geldt zo, voor alle warmbloedige wezens, dieren en mensen…

De vraag mag nu natuurlijk wel zijn:
Zijn wij de opportunisten, en hebben wij ons aan de eigenschappen van het water aangepast?
Of is er bij voorbaat al met ons rekening gehouden…?
Allang, voor de amoebe al…

Maar waarom heeft dat water dan zulke gekke capriolen uitgehaald,
om aan zijn idiote, afwijkende, “tegennatuurlijke”,
chemisch, natuurkundig, onorthodoxe, eigenschappen te komen?

Eigenlijk moet u het boek even lezen…:

Kenmerkend voor Nederland is, dat het alleen maar in Den Haag kan worden geleend en dan niet bij een gewone bibliotheek:

Friedrich Benesch:         “APOKALYPSE”

                                    Die verwandlung der Erde

                                    Eine okkulte mineralogie

                                    URACHHAUS, Stuttgart 1981.

Mag hier misschien ook wel duidelijk worden,
hoe dom-druk wij bezig zijn, onze menselijkheid te vervuilen…?

Smeerpijpen die hun rotzooi lozen…!

Het water was, bij voorbaat al, een door en door, vermenselijkt mineraal…!
Alle eigenschappen al bezittend, die voor ons mensen wezenlijk zijn…
Pas toen het water er was, en nog niet eens de evolutie, was de mens al een goed denkbare optie…!

Met  “in zijn kielzog”  alle andere dierlijke,  “voorvaderlijke”  , “water”-wezens…

Herstel!

Nee, de evolutie heeft al veel eerder een begin gemaakt,
nog voor er ooit van voortplanting al sprake kon zijn…!

Merkwaardig, dat je de volgorde ook kunt omkeren,
als je het waagt de hele evolutie in het licht van menswording te beschouwen…

Waar begint die evolutie eigenlijk?
Met de amoebe?
Met het water?
Eerder nog?
Met de Schepping…!

Interessante vraag is nu, of al het water in het hele universum wel even mensaardig zou zijn…
Onlangs was er een wetenschappelijk bericht,
waaruit zou blijken dat er zich nog ontzettend veel ongeregelde materie zou bevinden,
in het heelal, volkomen wetteloos,
niet in te passen in fysica, of chemie, of zich aan de regels daarvan houdend…

De antroposofie waagt het weer, om er echt onbevangen naar te kijken:

Kijk naar de materie.
Kijk naar onze aardkloot.
Stel je voor wat daarmee is gebeurd, vanaf het begin van zijn ontstaan…
Het was ooit vloeibaar…
Stollingsgesteenten zijn gestold…
Kijk naar het vloeibare.
Wat zie je?
De smidse van Hephaistos, of zie je het binnenste der aarde?
Wat was er daarvoor?
Gas en warmte, maar dan vooral uitgebreidheid.

Men suggereert, dat aanvankelijk de ruimte,
die binnen de omloop, de baan, van Saturnus ligt,
volledig met die, gasachtige, broeierige wolk, zou zijn gevuld geweest …

Deze wolk was dicht genoeg om Zon en planeten binnen de omloop van Saturnus te vormen,
met alles erop en eraan…

Saturnus, met zijn omloop, kraamkamer, baarmoeder, geweest van dit Zonnestelsel…

Het hoeft zelfs niet waar te zijn.
Het gedachtenexperiment, alleen al, is al interessant genoeg…!

De antroposofen schromen niet,
om zich ook in die broeiende gaswolk te verdiepen.
Hij is een en al kolkende en kokende beweeglijkheid,
verdichting en verdunning, afkoeling en stolling,
vergassing en verdamping.

De antroposofen zien ook, dat daarin engelenwezens hun werk al hebben kunnen doen…
Structuur aanbrengend.
Menswording alvast aanzettend.
Zuurstof is er nodig, en ijzer in je bloed om die zuurstof te binden en te vervoeren.
Dus ook het ijzer is zo van goddelijke oorsprong…
Nogal!

In het boek van Friedrich Benesch, wordt speciaal ingegaan op de oorsprong van de edelstenen.
Zij zijn  Licht-stenen  …
In hun  oer-bestaan  waren zij ooit  “LICHT”  ontvangende en doorgevende,
vooral ruimtelijk werkende  “elementaire wezenheden”, als  LICHTWEZENS   ,
waarvan de kristalliserende werking tenslotte stoffelijke resten voortbracht,
als geestkracht, verdicht, tot mineraal…

Kristallen hebben nog altijd de eigenschap te kunnen groeien…
Mogelijk creëren zij een krachtveld,
waarbinnen de moleculen zich ordenen, volgens het kristalrooster…

Zoals ook ons etherisch lichaam het stramien weeft,
volgens welk, het beschadigde stoffelijk lichaam, kan worden hersteld…
Ga nog weer eens zien, hoe een wond, zich tenslotte weer als  geheeld   -heel-  weeft…

Dus als je een edelsteen in je hand houdt, dan moet je hem eens historisch,
ja, voorhistorisch gaan bekijken.
Hij is gestolde ruimtewerking,
als plasma         = vuur,
of als gas           = uitgebreidheid,
of als wezen, dat zich zichzelf heeft opgeofferd….
en zich heeft laten verstoffelijken, om ooit uw kroon te sieren…

Maar laat het zo wel    -theorie-    blijven…

Van  theos  en  orein, verwant met  ops  en  optiek:  
God  schouwing, staat er…

Elders spreek ik van engelen, en suggereer, dat je die engelen zou kunnen zien,
als een intelligente energiestructuur.
Een geheel van energie.
Al even onbaatzuchtig ook, als de wiskunde…

Beschouw de engel als dynamisch betrokken op datgene wat hij dient.
Ook als een intermediair tussen grootheden.
Tussen God en mens.
Gulden Snede.
Davidster…
Al vanaf het oerbegin…

Tegenwoordig maken we synthetische licht-stenen van wat er van ons op het blik wordt geveegd…
(Ik doel op stof, is as, na een crematie…)

Wat er tussen het dierenrijk en het mineralenrijk ligt, is het plantenrijk.
Wat is er toch zo menselijk aan de planten?
Dit:
Zij zijn in hun medicinale en voedende kracht, al voormenselijk…

De helende condities, waar een gezond mens mee leeft en niet ziek wordt,
of althans zichzelf herstelt, zijn al aanwezig in het plantenrijk.

Hier kun je je al iets makkelijker met de idee verbinden,
dat er engelen werkzaam zijn, die met de toekomstig te evolueren mens in “gedachten”,
bij het vormen en ontwikkelen van de planten, die menselijke eigenschappen,
reeds op plantaardig niveau hebben aangezet…

Waar wij ziek zijn, moeten we ook even terug naar de vegetatieve staat, van in bed liggen…

Planten worden gevoed vanuit de aarde:  mineraal…
En zij leven van het licht.
Hun gestalte verraadt fijnzinnigheid.
Je komt er de Gulden Snede, helende formule, of andere getalsmatige verhoudingen, overal tegen…
Planten hebben alvast ook  RUGGEGRAAT  …
Of stam, of stengel…
Zij gaan rechtop.
Zij hebben zelfs karakter…
Maar de geneeskracht en de voedingskracht,
zijn het aller menselijkst aan de plant…
Was er zo al, nog voor de mens.
Voor de amoebe zelfs…

Vergeet nog even niet:
Het plantaardige voedsel dat wij eten, is wel ook lichaamsvreemd…
Het moet dus eerst verteerd worden, anders wordt het zelfs vergif.
Iemand die een hersenbloeding krijgt, zal eerst zijn maag moeten legen.
Anders zal de maaginhoud gaan gisten,
wanneer de verteringsprocessen niet meer werken…
Meteen, opslag, spontaan overgeven,
is dus een uiterst consequente reactie,
bij een hersenbloeding…

Door ons eten te verteren, maken wij de voedingsstoffen toegankelijk.
Hoeveel aan  IJzer  haalt u uit spinazie?
Anders gezegd…:
Hoeveel aan  IJzer onttrekt u aan spinazie…?
Mag het een onsje minder zijn?
Mag het zelfs een homoeopatische verdunning, van  D6  wezen…?
D6  staat voor een breuk met onder de streep,
een noemer, met een 1 met zes nullen…:
Eén miljoenste.

Ik kan niet zo veel met dat botte darwinisme, met zijn loterij van blinde toevalstreffers.
En, die survival of the fittest?
Tegenover de sterken heb je de grote aantallen…
Tien Leeuwen voor een immense kudde Gnoes…
Waarom?
Wie heeft dat zo bedacht?
De  “Gnoestieke”  genen…?

Overigens, hoe fit zijn wij zelf nog, met onze evolutievreemde, medische en biologische survival…?
Is de geestloze, natuurlijke levenskracht zo doelmatig,
dat zij blind wel weet, hoe er moet worden vermenigvuldigd,
voortgeplant en geselecteerd, tenslotte?
Of is er meer tussen hemel en aarde, dan rekensommetjes…!

Ik val van mijn stokje, als ik mij realiseer,
dat de genderproblemen van vandaag,
al daar kunnen ontstaan,
waar er een overmaat aan (Westerse), allang op slot zittende, geen ziel meer toelatende,
baarmoeders, vanwege de pandemische  PIL  …

Zielen, die dan, elders nog een baarmoeder dienen te vinden,
eerst in Turkije, in Marokko, maar dan nu ook zelfs in Afrika…
Of wereldwijd…
Waar blijven die zielen, die zo ter wereld komen…?
Verdrinken zij, een voor een, in de Middellandse Zee…?
Ja!

Of kwamen zij zelfs al te laat, voor incarneren…?
Waar daar het geslacht al was aangezet…
Het wordt een jongen…!
Waar je was komen incarneren, om een meisje te zijn…

Transgender!

Wij hebben onze wereld inmiddels  ondersteboven  geneukt…!

Mateloos, in manipulatie…!

                                                                                                                               Sj.