Dan hier eerst maar alvast even een preek,
waarvan geen voorganger, tekstgetrouw, het al ooit heeft gewaagd,
hem ook uit te spreken…
Stel het u zo, toch maar voor, “gelovigen” …:
U moet de tekst wel hebben gelezen, ook waar het hier gaat over het meest uitgekauwde verhaal…
Daarom hier de aandacht gevestigd, op de parabel, van de zogenaamde Verloren Zoon …
In het Engels nog eens veel adequater benoemd: The Prodigal Son…
Dat is de zoon van de -voorzegging- (prodicere…),
waar een voorzegging, als een bindende belofte dient te worden verstaan…
Deze zoon weet niet, wat hij zijn Vader daar vraagt…!
Zijn ERFENIS …!
Maar deze Vader is natuurlijk niet gek!
De zoon krijgt zijn ERFENIS ,
waar iedereen U tegen zou zeggen,
als hij, of zij, ook al zou snappen,
hoe hier, eenieder van ons, bij zijn “gelovige poot” wordt genomen…!
Niemand, maar dan ook niemand, uitsluitend overtuigd, van zijn dodelijk onvermogen,
weet zich voor te stellen, wat deze verzwegen ERFENIS , dan wel echt in zou kunnen houden…!
Niet eerder dan, wanner hij, of zij, het hele verhaal al eerst zelf, helemaal had doorleefd…!
Zo denkt deze, zich rijk wanende, verloren zoon, zich te kunnen werpen in braspartijen,
lichtzinnigheden, waarmee hij al zijn geld eerst verspeelt…
Toch blijft dat wel bijzaak…
Maar zijn Vader blijkt wel de wijste van alle!
Bovendien heeft Hij tijd…
Alle TIJD …
Hij kan zelfs WACHTEN …!
Weet ook precies, van seconde tot seconde, wat Hij zijn zoon dan wel echt wist na te laten…
Tenslotte komt die jongen, als een sloeber, terecht in de varkensstal…
Waar het de trog met druf is, die hem daar, voor het aller laatst,
zijn noodzakelijke, onmisbare, vergezichten helpt zien…
Ja, hij ziet daar in, dat hij wel elders een Vader nog zou hebben…
Zo keert hij terug op zijn schreden…
Maar beseft hij daar dan al ook, dat hij hier aan, nog weer eens, een nieuwe parabel begint…?
De armoe, heeft hij inmiddels aan den lijve ondervonden…
Als ook het bankroet, van zijn bankrekening…
Niet minder ook nog, het blut van zijn ziel…
Zo vermomt zich zijn Vader …
Brandend van liefde, stort Hij zich, als geslachtofferd, langs de weg…
De weg, waar de rovers hun suprematie menen te vieren…
Daar ligt Hij dan, “geschaad en geschonden”…
U weet allen, u kunt dat wel dromen!, dierbare “gelovigen”,
wie Hem daar dan ijskoud, voor altijd, laten liggen…!
Vurig in gebed, met de ogen gesloten, hun neus achterna…!
Dat zijt gij…!
Vrome kwezels…!
Achteloos, uw kantjes, er af lopend…!
Zo komt daar dan, tenslotte, het Verloren Jongentje aan…
Hij is al op weg naar Huis, maar dat echter, nog wel steeds…, met lege handen…
Hij strompelt en struikelt tenslotte, over Wie daar als slachtoffer ligt…
Gij zijt het zelf, daar, “gelovigen” …
Gij zijt dat zelf, die uw Vader hebben beroofd…!
En geslachtofferd…!
Die Hem zelfs dood hebben geloofd…!
Godsmoordenaars…!
Zo, is dit dan de boodschap voor U!
Blijkbaar loopt daar, tot zijn grote geluk, die zoon, eindelijk, tegen de LAMP …
Het LICHT gaat hem op!
De transformatie, die hij daar mag ondergaan, is zich geschaard te weten,
bij degenen, die in zijn eigen land, als uitschot worden gezien…
De Samaritanen!
Nu kan hij eindelijk hier te gelde maken, zijn duurste ERFENIS ooit…!
Hij heeft het slachtoffer op zijn nek genomen…
Eigenhandig onderdak gebracht, brengt hij zorgzaam naar de herberg…
Betaalt voor Hem, zijn gelag, voor de komende dagen…
Waarna hij regelmatig poolshoogte komt nemen…
Deze parabel geliefde gelovigen, u moet dat niet gaan “geloven” …!
Ik zweer het u!
Ik zweer, dat uw hemelse Vader wel zo gek zal willen zijn,
u, het ene verhaal uit, het andere in, door te willen laten leven…
De boodschap is hier…:
U gaat het zelf ZIEN …
U gaat het zelf DOEN …!
Maak u niet druk…
God weet voor u, elke tel, hoe laat het voor u is…
Donder dan nu eerst maar even op!
AMEN.
Sj.