alles is kleur…
Alles is kleur…
Natuurlijk de bloemen,
maar niet minder mijn daden,
mijn denken, mijn voelen…,
mijn dromen…
Wat ik begeer,
is een sprekend palet.
In een toets van contrasten,
complementairen,
zal ik mijn woord kiezen,
als daad,
aangezet met een zweempje van mauve,
ultramarijn, indigo,
karmozijn.
Ik groet de groenen,
de blauwen, de roden,
de gelen…!
Gekoesterd in licht,
dat zijn weerga niet kent.
Wie zal ik zijn,
als ik een denker niet ben,
als Dio-genes…
Geboortig van God…
Gymnosophus…
Aan, ’t gaatje, niks aan,
in mijn blootje, aldus.
Wie zal ik zijn,
als ik de dader niet ben,
van nabijheid,
intiem,
vertrouwelijk…
tot ons geluk.
Soms slechts, een oogwenk,
heel even, herkennen we elkaar,
en dan…,
spannen we opnieuw…,
weer de boog,
als een snaar op de harp…
Ons lied is slechts klankkleur,
als van ’t al schone water,
murmelend…,
ver…,
als een koor,
in ’t verschiet…
Sj.
te vroeg gekomen…
ek yn it Frysk…
een kind nog was ik…
ek yn it Frysk…
een landschap trekt voorbij…
ek yn it Frysk…
alles is kleur…
ek yn it Frysk…
een leven later…
ek yn it Frysk
acht woorden…
acht woorden achten…