OVER IDENTITEIT …, of over een ramp …?
Hoog tijd om aan de bel te trekken!
Wij zijn allang bezig het ravijn in te storten!
Waar dit over gaat?
Een volkomen verkeerde denkgewoonte.
Althans, als dit de enige voor ons is, en wij het daarbij laten…
Het is de RATIO die inmiddels beslag heeft gelegd…
Toch is hij niet meer, dan een rekenmachientje…
Kan nuttig zijn…
Soms…
Maar wat dan nu?
Wie wil het ooit wagen, alle vragen waarmee,
ons het leven confronteert,
aan een rekenmachien voor te leggen,
en daarvan dan, een antwoord te verwachten…?
Doe dat niet!
Er is nog eens zoveel meer, dan dit denkmechaniek!
Gesloten systeem!
Ik wijs je op Geest …
Helaas al grotendeels, bij het vuil weggezet…!
Als de bliksem, haal het daar, dan weer uit…!
Als het zover al gekomen is,
dan spijt het mij zeer, maar ik zal je zelfs moeten vragen,
bereid te zijn, je verstand nog eens weer, op de leest te zetten…
Grondig…
Ik zal mijn best doen, het simpel te houden…
Ook al is dat nagenoeg al onmogelijk…
Wij zijn te simpel van geest geworden…
De echte vragen, die het leven ons stelt, gaan over onze existentie…
Over wie wij zijn…
Over onze identiteit…
Neem langer niet genoegen, met een halve!
Stel jezelf de vraag: Wie ben ik dan wel?
Ga daarvoor, ook niet, onvoorbereid, zoeken.
Thuis zul je komen, met een vondst.
Jouw vondst…!
Ook al, zou je daarmee tevreden zijn, je zit er nog naast!
Spreek je naam, je voornaam, uit, als is het een vraag:
Jan?
Piet?
Carolien?
Misschien ben je ooit nog gedoopt…
Jij hebt daar toen, je naam gekregen…
Met nog een -dimensie- erbij…
Het symbool, de betekenis, van je doop, wil zeggen, dat niet alleen,
je vader, je moeder, de dominee, de priester, daar jouw naam heeft uitgesproken…
Het is daar, ook nog, God zelf geweest!
God…, vandaag de dag, voor de meesten van ons, al een -hels- probleem…!
Misschien, moet ik je hier, maar beter, voor je kop geven, een daverende -klap- …
En uitroepen:
“Snap je dan niet, dat wij het zelf zijn geweest, die “gelovig” , zo met Hem, dit, hebben gedaan…!
Waar wij al zelf, van nature, nog als menselijk “beest” , als primitief,
al altijd al, een godsdienstig monster zijn geweest…,
als aarts-moralist, de hele boel hebben verdraaid…!
Zelf gedaan!
Zelfs “gelovig” …!
God is NIET wat wij gelovig, of ook ongelovig, maakt niet uit, van Hem hebben gemaakt…!
God is geen moralist!
Ook geen consumentenleverancier!
Geen supermarkt…!
Als het zo moeilijk is, met God nog een stap verder te komen,
dan stel ik je voor, het eerst maar eens, -minimaal- , te proberen…:
Als is Hij vertrouwd, met de orde in dit heelal, waar ook jij deel van uit maakt…
Met alles wat er zo is, ben jij, al even verwant…
Begin dan maar, met God, als de oorsprong van alles wat er is, te beschouwen…
En dat Hij daaraan ten grondslag ligt…
Zo zelfs van de wetenschap, waar ook die al dapper, naast de pot piest…
Vraag God wie jij bent.
Als levend “atoom”, in dit hele heelal…
Zo bewaart God ook, in zijn hart, dit geheim voor jou!
Het geheim, van jouw identiteit…
Vraag Hem hoe jij heet…
Oh, maar dat wist je al?
Dacht je…
Vraag God, wie jij, voor Hem bent…
Doe dat in alle ernst…
Je zult daar vinden, dat er nog eens zoveel meer,
tussen hemel en aarde, dan de Ratio, is…!
Je zult daar namelijk ook nog je -Geest- , weer aan moeten spreken!
Die jij, vanaf den beginne, ook nog hebt mee gekregen…
Die jou geeft te verstaan, waar geen rekenmachien, geen Ratio,
je ooit bescheid in zal kunnen geven…
Het ding…, roept je ook niet, bij je naam, die jij bent!
Om dat antwoord, op die vraag, te verstaan, zul je je hart aan moeten spreken…
Want pas daar, vind jij, jouw, identiteit…
Als is het je roeping….
Versta je ?
Dit komt niet aan op horen, met je oren…
Dit gaat om luisteren, vanuit je hart…
Jouw wezen, jouw zijn, in dit waerelds heelal…
Waar God je heeft willen zien…!
Waarin jij voor Hem, tot aanzijn bent gekomen…
Er is al ooit een filosoof geweest, die dit zo, aller grondigst, had verstaan…
Maar, of hem, door de zogenaamde deskundigen,
ook in dezen wel ooit recht is gedaan…?
Ik vrees van niet.
Wat hij…, GEORGE BERKELEY , ons gaf te verstaan, is wel dit:
esse est percipi
Maar vertaal het wel goed:
Zijn…, er te zijn, is…:
TE WORDEN WAARGENOMEN …
Te worden waargenomen, door Wie…?
Door God…
Wel te verstaan…
Hoe je dat ooit te weten kunt komen…?
Vraag het God, in alle ernst, zelf, persoonlijk…
Doe dat, bijvoorbeeld, met deze woorden:
“Lieve God, alstUblieft , wil je mij, wel eindelijk, eens wel, serieus nemen…?”
Proficiat!
Je hebt dan, twee vliegen, in één klap gebeden…!
God gaat jou serieus nemen…
Deed Hij zo, altijd al!
Maar nu ook, jij, Hem!
Serieus, over en weer…!
Zit je eindelijk wel op je plek.
Pas alleen wel vreselijk op…!
Er lopen er hier, al veel te veel rond, zelfs bidders en professionelen,
die denken jou je weg te kunnen wijzen…
Blijf daarin scherp.
Zij kunnen hun weg, al uit het hoofd hebben geleerd…
Maar die loopt dan wel dood…
Hun stilstaand water, gelovig, gaat stinken, tenslotte…
Luister…, of graaf zelfs een gang, naar je hart…
Want daarin, is aan jouw persoonlijk, bij je doop, je echte naam al gegeven…
Maak je ook niet druk, als het je voorlopig nog even niet lukt…
Vervolg je weg…
Jij zult worden geleid…
Naar, wie jij bent, jouw identiteit…
Tenslotte, nog zelfs, te verstaan, als je roeping…
God zelf, zal jou, persoonlijk, laten weten, wie jij, voor Hem in deze wereld mag zijn…
Als wie jij bedoeld bent, hier te zijn…
Gefeliciteerd…!
Nogmaals!
Sj.
Wil je ook weten, hoe GOD mij heeft gezien, en waar…
Dan mag ik je wel verwijzen, naar -dag achtendertig- , uit mijn eerste boek: ‘Trefwoorden” …
Hier is de link…: https://er-te-zijn.nl/dag-achtendertig/
God heeft mij begeleid, naar Amsterdam…
Zoals mij al was voorzegd, dat ik ook naar Amsterdam zou gaan…,
wordt dat hier beschreven…
Ik mocht daar, in de Reguliersbreestraat, plat op mijn buik,
voor het Koninklijk Theater Tuschinski,
mijn wijding ontvangen…
GOD, met ogen vol Wijsheid en Liefde, heeft mij daar gezien, zoals Hij mij hier Wil hebben…
Zijn dienaar…
Enkele getuigen waren er daar nog meer, als ook de tramconducteur, die wel de tijd wilde nemen,
en te willen wachten, tot dit daar was gedaan…
Neem maar, en lees…